بماند ؛ چرا كه در غير اين صورت ، همانند اجداد بزرگوارش به دست زمامداران ظالم ، شهيد خواهد شد . به اين حكمت ، در كلام امام صادق عليه السلام اشاره شده ، آن جا كه مىفرمايد : إنَّ لِلقائِمِ غَيبَةً قَبلَ أن يَقومَ ، إنَّهُ يَخافُ - وَ أَومَأَ بِيَدِهِ إلى بَطنِهِ - يَعنِى القَتلَ . « 1 » قائم ، قبل از قيامش ، غيبتى دارد كه در آن دوره ، بيمناك از كشته شدن است . بديهى است كه مقصود از « ترس » ، ترس از شهادت نيست ؛ چرا كه امام مهدى عليه السلام همچون اجداد بزرگوارش ، عاشق شهادت در راه خداست ؛ بلكه ترس او ، از اين است كه با كشته شدن ، او وعدهء الهى مبنى بر جهانى شدن اسلام ، تحقّق نيابد و هدف بزرگ همهء انبياى الهى - يعنى استقرار عدالت همه جانبهء اجتماعى - محقّق نگردد . با تأمّل در حكمت غيبت امام مهدى عليه السلام روشن مىشود كه مسئوليت پيروان اسلام در جهت زمينه‌سازى براى جهانى شدن اين آيين ، بسيار سنگين است . آنچه در تبيين حكمت غيبت در بارهء آزموده شدن خلق در دوران غيبت امام مهدى عليه السلام آمده ، « 2 » مىتواند اشاره به مسئوليت سنگين مسلمانان ، بويژه پيروان امام مهدى عليه السلام در ايّام غيبت او باشد . در اين باره در تبيين مفهوم انتظار ، توضيحات لازم ارائه خواهد شد .

--> ( 1 ) . ر . ك : ص 164 ح 554 . ( 2 ) . ر . ك : ص 155 ( آزمودن و ناب كردن مردم ) .